24 Uur in het Noorden van IJsland

 

Voor de eerste drie dagen huurden we een zomerhuisje in de Kjarnaskógur-bossen in het zuidelijke deel van Akureyri. Het was een prettige plek om om verschillende redenen te verblijven. Kjarnaskógur is een van de meest bezochte bossen van IJsland, waar je een 2 km lang atletiekparcours, wandelpaden, picknicktafels, een camping in de buurt en een speeltuin voor kinderen kunt vinden, die ik eigenlijk ontdekte dat het net zo leuk is voor volwassenen. Het huisje was als een droom - een grote veranda, een hot tub, een barbecue, zachte bedden, ijskoud puur kraanwater, frisse hooglandlucht en een spectaculair uitzicht. 

 

Toen we wakker werden uit onze schoonheidsslaap, hadden we ontbijt en gingen we recht naar de auto. We hadden een dagtocht gepland. Onze eerste stop was Húsavík, een stad met 2.237 inwoners aan de noordkust van IJsland. Het inkomen van de stad komt van toerisme en visserij, evenals detailhandel en kleine industrieën. Húsavík is een waar paradijs voor natuurliefhebbers. We hoorden over een bedrijf genaamd North Sailing dat het eerste bedrijf in IJsland was dat walvisexcursies organiseerde en een breed scala aan reizen, tochten en cruises aanbiedt. 

 

Helaas was onze tijd zeer beperkt, dus we konden geen tours maken. In plaats daarvan hebben we geluncht bij Cafe Skuld, een leuk restaurant-bar in houten vakwerk waar ons werd verteld dat we de beste vissoep in de stad zouden krijgen. Ik bestelde de vissoep, maar mijn moeder en grootmoeder besloten alleen koffie en muffins te nemen. Ik was zeker niet teleurgesteld; het was net zo lekker als me was verteld. De rest van het trio genoot van hun smaakvolle koffie en gebak, en toen stappen we weer in de auto en gingen we naar Ásbyrgi.

Vervolgens gingen we naar de Ásbyrgi-kloof, een hoefijzervormige depressie die deel uitmaakt van het Jökulsárgljúfur Nationaal Park. Het meet ongeveer 3,5 km in lengte en 1,1 km in breedte. De steile wanden van de kloof zijn gevormd door kliffen tot 100 meter hoog. Toen ik voor het eerst in het gebied kwam, was ik onmiddellijk gebiologeerd door de adembenemende schoonheid. Toen ik met mijn moeder langs de kloof liep door een bos van berk en wilg, kon ik mijn ogen nauwelijks geloven. Ik dacht bij mezelf, tdit is de mooiste plek in heel IJsland. Aan het einde van onze wandeling kwamen we bij het kleine meer Botnstjorn waar eenden zwommen. Alles was zo stil. Ik was nog nooit eerder in zo'n rustige omgeving geweest.

Onze laatste stop op de reis van die dag was Dettifoss, een waterval in het Vatnajökull Nationaal Park in Noordoost-IJsland, die bekend staat als de krachtigste waterval in Europa. Dettifoss kwam voor in de sciencefictionfilm Prometheus uit 2012, die de uitstraling van het landschap op een primordiaal aardsachtige planeet had. Ik was in het begin een beetje teleurgesteld toen we op het gebied aankwamen en beseften dat het veel te mistig was voor ons om de waterval in al zijn glorie te zien. Er is een wandeling van vijf minuten naar de waterval, en het rotsachtige gebied eromheen zag er magisch uit in de mist. Ik had het gevoel dat ik op een andere planeet was terwijl ik van de ene natte steen naar de andere sprong, terwijl ik het geluid van water hoorde dat 45 meter naar de Jökulsárgljúfur-kloof viel. Naast de grootste waterval in Europa wat betreft volumeverlies staan, was een zeer krachtige ervaring, ook al kon ik het nauwelijks zien.