In een Vulkaan op een Dinsdagmiddag
En toen plotseling hingen we in de gapende leegte.
Ik kreeg onlangs de kans om de Binnen de Vulkanen tour te maken. Ik dacht dat de kans om BINNEN in een vulkaan te gaan het wel waard was om je dag opnieuw te organiseren, dus ik deed een paar snelle telefoontjes, leende een anorak, een warme muts en wanten, en ik was op weg!
Het was een regenachtige en winderige dag in het centrum terwijl ik de heuvel afwandelde van het boekingsbureau naar het busstation. Ik arriveerde ongeveer 10 minuten te vroeg - goed gekleed en zeer enthousiast - en de volle bus vertrok een paar minuten voor de geplande vertrek om 14:00.
De rit naar Mt. Þríhnúkagígur duurde ongeveer 30 minuten vanuit Reykjavík, langs groene mosachtige velden en met sneeuw bedekte bergen. De top van Þríhnúkagigur, een deel van de Blauwe Bergen, is de enige vulkaan ter wereld waar je binnen in een lege magmakamer kunt gaan. Onze gids legde uit dat wanneer een vulkaan stopt met uitbarsten, de wanden vaak instorten - waardoor de vulkaan verandert in een krater.
We arriveerden bij een soort bezoekerscentrum, waar we een kort overzicht kregen van de reis naar de vulkaan. We zouden een wandeling van 3 km naar het basecamp maken, wat ik liever een hike noem; hoewel er weinig hoogteverschil was, was op deze specifieke dag (mei) de sneeuw diep genoeg dat mijn wandelschoenen volledig bedekt waren! Ik was goed gekleed, dus het was prima, maar ik wed dat de jongen met de shorts en slippers onderweg wat tweede gedachten had!
We hadden de wind in onze rug op weg naar het basecamp bij Þríhnúkagigur. Onderweg wees onze gids Birgitta op enkele pseudocraters (gervigígar), die alleen in IJsland en op de planeet Mars worden gevonden. De reis naar de basis van de vulkaan duurde ongeveer 45 minuten.
Eenmaal bij het basecamp kregen we de kans om even te rusten en iets warms te drinken. Ze verdeelden ons in groepen van 3 of 4 en gaven ons helmen en harnassen voor de korte wandeling langs de rand en de daaropvolgende afdaling in de vulkaan.
We ontmoetten meer gidsen die ik later ontdekte ervaren bergmannen waren, experts in het bepalen of het veilig is om de wandeling naar de vulkaan te maken. Ons werd verteld dat het een van de meest extreme weersomstandigheden was waarin ze ooit hadden gedaan, maar we voelden ons nooit onveilig - duidelijk waren we in goede handen. De wandeling langs de rand was die dag onder bijna orkaankrachtwinden. Het was behoorlijk opwindend terwijl, onder begeleiding van onze gidsen, we elkaars handen vasthielden en - met onze rug naar de wind - langzaam omhooggingen naar de mond van de vulkaan. Ze haken onze harnassen aan lijnen op de metalen brug terwijl we naar de lift liepen, en daarna bevestigen ze ons aan de lift zelf.
De lift ging langzaam naar beneden, terwijl hij zich door ruimtes wurmde die zo krap waren dat je de binnenkant van de vulkaan kon aanraken. En toen, ineens, hingen we in de openheid. Het is ongelooflijk groot - hoger dan het Vrijheidsbeeld - en de kleuren zijn geweldig.
Eenmaal geland, hadden we ongeveer 30 minuten de vrije ruimte om binnen in de vulkaan te dwalen. Er waren feloranje lijnen die aangaven waar het veilig was om te lopen, maar ik voelde me helemaal niet beperkt. Zelfs binnen die grenzen was het verstandig om een hoofdlamp te gebruiken en voorzichtig te stappen, want de grond is op veel plaatsen behoorlijk ongelijk. Ik verwonderde me over alle kleuren van de rotsen - ik verwachtte bruin en rood, maar niet helder geel, blauw en groen!
Het is verrassend stil binnenin de vulkaan. Afgezien van het lichte gezoem van de lift die draait en het zachte gefluister van mijn medereizigers, blokkeert de berg echt alle geluiden van buitenaf. De gesmolten sneeuw en regen viel zachtjes naar beneden in de vulkaan. De druppels vingen stukjes licht terwijl ze in wat vertraging leek te vallen - het was zo mooi. De foto's doen het echt geen recht, het is moeilijk om het gevoel van sereniteit en vrede vast te leggen terwijl ik stil zat en de werkelijkheid dat ik binnen lag in dit krachtige (nu inactieve) natuurbeest over me liet komen.
Het was niet slecht voor een dinsdagmiddag. Helemaal niet slecht.
Ik raad deze ervaring echt aan voor iedereen die geïnteresseerd is in de natuur, geologie, avontuur, bergbeklimmen, of die gewoon iets ongewoons wil doen. Zoals ik eerder al noemde, het is de enige plek ter wereld waar je dit soort dingen kunt doen - meestal zullen vulkanen instorten zodra ze geen magma meer hebben, en als dit soort magmakamer ergens anders bestaat, is er zeker geen handige dagtour om je erin met de lift te laten laten zakken.
Dat gezegd hebbende, hoewel het efficiënt is, voelt het helemaal niet onecht of bijzonder "toeristisch" - onze gidsen waren echte bergbeklimmers en alles daar voelde heel dicht bij de natuur - de trek over de bergen, de wandeling langs de rand, zelfs het blootgesteld zijn aan de elementen, gaf het geheel een zeer buitengevoel, avontuurlijke sfeer. Kortom, het is een geweldige manier om de unieke, bergen en rotsachtige natuur van IJsland te ervaren, om uit de stad te komen, en een werkelijk prachtige manier om een dag door te brengen.
TIPS
Houd rekening met het weer. Het kan snel veranderen in IJsland en kan anders zijn op de bergen dan in de stad.
-Neem een zonnebril mee- of het nu een verrassing is of niet, het kan helder zijn in IJsland!
-Kleed je goed endraag comfortabele schoenen- wandelschoenen zijn het beste, als je die hebt.
-Neem een extra paar sokken mee voor het geval je voeten nat worden.
-Als je binnen in de vulkaan bent, stop dan je camera of telefoon een tijdje weg en geniet gewoon!
Laat het ons weten als je hulp nodig hebt om te boek deze tour.